ေရသူမေလးပံုျပင္

ဒီပံုကေတာ႔ ေရသူမ ပံုမဟုတ္ဘူး။ခ်င္းမေလး ဂ်ပ္ခုပ္ပံုပါ။

ေရသူမေလးပံုျပင္ကို ေျပာျပမယ္။ ပထမဦးစြာ အေရးအသား ညံ႔တာရယ္၊စာလံုးေပါင္းမမွန္တာေတြ အတြက္ နားလည္ေပးၾကပါ လို႔ေတာင္းပန္ပါရေစ။ ဒီပံုျပင္ေလးကေတာ႔ တကယ္လိုလို ဒ႑ာရီလိုလို ျဖစ္ေနတယ္။

ပံုျပင္ေလးကေတာ႔ ဒီလိုပါ...
ေရွးေရွးတုန္းက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ေခ်ာင္းသြားတယ္။ ငါးထြက္ရွာတာေပါ႔။ သူငါးရွာတဲ႔ ေရကန္ေဘးမွာ ေကာင္မေလး ဂ်ပ္ခုပ္၊ယက္ကန္းယက္ေနတာ ေနာက္ဘက္ကေန ျမင္လိုက္တယ္။ ေကာင္မေလးက ေနာက္ဘက္မွာ ၾကည္႔ေတာ႔ အရမ္းလွေနတယ္။ အလြန္႔အလြန္ လွလြန္းေတာ႔လည္း ေကာင္ေလးက သူမ မ်က္ႏွာကို ျမင္ခ်င္တာေပါ႔။ အမွန္ေတာ႔ ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္တာေပါ႔။

ေကာင္ေလးကစေျပာတယ္...ေကာင္မေလးေရ မင္းမ်က္နွာေလး ျမင္ခြင္႔ရမယ္ ဆိုရင္ ခဏေလး ျမင္ပါရေစ။ ေကာင္မေလးက...ငါက မလွဘူး မျမင္ခ်င္ပါနဲ႔။ အဲေဆး ကိုယ္႔လမ္းကို သြားစမ္းပါကြာ။ ဒါေပမယ္႔ ေကာင္ေလး အႀကိမ္ႀကိမ္ ပူဆာတာနဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ႔...ေကာင္မေလးကေျပာတယ္...ငါ႔မ်က္ႏွာျမင္ရင္ မင္းမေျပးနဲ႔ေနာ္။ ဘယ္ေျပးမလဲ...ေနာက္ဘက္မွာ ၾကည္႔ရင္ေတာင္ ဒီေလာက္လွတဲ႔ ေကာင္မေလး။ မေျပးဘူး ကတိ ကတိ။ တကယ္မေျပးနဲ႔ေနာ္။ မေျပးဘူး ျမန္ျမန္တာ ဖူးေျမွာ္ခြင္႔ျပဳပါ။

ဒါနဲ႔ေကာင္မေလးလည္း မတတ္နိုင္လို႔ ေကာင္ေလးရွိရာဖက္ကို လွည္႔လာတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာက ေခ်ာက္ကမ္းပါးႀကီးပဲ။
ေရတံခြန္လို ေရေတြက် လာတာေကာင္ေလးေတြ႔လိုက္တယ္။ သူေမွ်ာ္လင္႔တဲ႔ ေကာင္မေလး မ်က္ႏွာနဲ႔ေတာ႔ ခစီးတျခား လီးတျခား ဆိုသလိုေပါ႔ဗ်ာ။

ေကာင္ေလးက ေၾကာက္လန္႔တၾကားနဲ႔ အိမ္ကိုေျပးသြားေတာ႔တယ္။ လမ္းမွာ သူ႔ေျခမ ေက်ာက္ခဲကို ကန္မိတာနဲ႔ အဲဒီေနရာမွာ ေသြးေတြ က်က်န္ေနတယ္။ ေနာက္ကေန တေကာက္ေကာ္ လိုက္လာတဲ႔ ေကာင္မေလးက က်က်န္ခဲ႔တဲ႔ သူ႔ေသြးကို လွ်ာနဲ႔ယက္တယ္။ ေကာင္ေလးက အိမ္ကို ေရာက္ၿပီး သူ႔အျဖစ္အပ်က္ေတြ ကို သူ႔မိဘေတြ ေျပာျပၿပီးမွေတာ႔ အသက္ကို ရံႈးသြားရွာတယ္တဲ႔။အဲဒီေရ ကန္ကို အခုထိ ေရသူမေလးရဲ႕ ဂ်ပ္ခုပ္စင္၊ယက္ကန္းစင္ လို႔ အမည္တြင္ လ်က္ရွိပါတယ္။

ပံုျပင္ေလး ကေတာ႔ ဒါပါပဲ.....

google မွာ သြားရွာၾကည္႔ေတာ႔ ေရသူမေလးေတြ လွေနတာပဲ။
ခ်င္းျပည္က မုန္းေခ်ာင္းမွာပါ။ မုန္းေခ်ာင္းက ခ်င္းျပည္ ေတာင္ပိုင္းမွာ ျမစ္ဖ်ားခံၿပီး ဧရာဝတီျမစ္ထဲ ကိုစီးဝင္ပါတယ္။ ေခတ္အေျခအေနေကာင္းလာလို႔ ျမန္မာျပည္ ျပန္ျဖစ္ရင္ေတာ႔ ဓာက္ပံုကိုပါ တင္ေပးမယ္။ အဲဒီ ေရကန္နားမွာ လူအုပ္လိုက္ သြားရင္ေတာ႔ မေၾကာက္ဘူး။ တေယာက္တည္းသြားရင္ေတာ႔ ပံုျပင္ထဲက ေရသူမေလးကို ျမင္ေတာ႔ မလိုလို ေရကန္ၾကည္႔ရင္ စိမ္းသလိုလို ျပာသလိုလို ၾကက္သီးေတြ ထတတ္ပါတယ္။ အေပၚကပံု ကိုၾကည္႔လိုက္ရင္ ေရသူမေလး ယက္ကန္းယက္တဲ႔ပံုစံ ကြက္တိပဲ။ ေရသူမေလးထိုင္တဲ႔ေနရာ ယက္ကန္းသြား ခ်ိတ္တဲ႔ေနရာ ကြက္တိျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီယက္ကန္းစင္ရွိတဲ႔ ဘက္ကို သြားလာလို႔ အဆင္မေျပဘူး။ေခ်ာက္ႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။ တဖက္ကမ္း မွာေတာ႔ သြားလာလို႔ အဆင္ေျပတယ္။ေကာင္ေလးလည္း သြားလာလို႔ရတဲ႔ ဘက္မွာ ရပ္မွာကေတာ႔ ေသခ်ာတယ္။သဘာဝရဲ႕ ဖန္တီးမႈ နဲ႔ ပံုျပင္ ကေတာ႔တိုက္ဆိုင္မႈ လား။တကယ္လား ေတာ႔က်ေနာ္ လည္းမသိဘူး။

အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္လ်က္....ဇက္ဗီလင္းတန္း

နတ္သမီးေလးသို႔.....ျပန္စာ

ဒီမနက္ေစာေစာပဲ ငါ႔ရဲ႕ေသတၱာေဟာင္းေလး ဖြင္႔ၾကည္႔တယ္။
ေသတၱာရဲ႕ေအာက္ေျခၾကမ္းျပင္မွာ လွလွေလး ေခါက္ထားတဲ႔ စာ
ေလးတစ္ေစာင္ ငါေတြ႕လိုက္တယ္။

ဘာစာမ်ားလဲလို႔ ေဖာက္ဖတ္ၾကည္႔ေတာ႔........
ေၾသာ္....ရက္စက္တတ္ေသာ မင္းကို.........
မင္းကြာ.....မင္းက လွသေလာက္ မင္းရဲ႕လက္ေရးေလး ကလည္း
လံုးလံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးနဲ႔...သိပ္လွေနတယ္ကြာ........

မင္းကြာ....မင္းေရးခဲ႔တဲ႔စာေတြ ဖတ္လိုက္ရင္းနဲ႔ မင္းနဲ႔ငါ႔ရဲ႕ အတိတ္
ေတြဟာ ျပန္ဆန္းသစ္ေစပါလား...မင္းကို လြမ္းလိုက္တာကြာ..........

မင္းကြာ...ငါ႔ကို ဘယ္ေလာက္ထိခ်စ္တာလဲလို႔.....ေမးေတာ႔...တစ္သက္စာ
အတြက္ေလတဲ႔...မင္းေျဖခဲ႔တယ္ေနာ္။မင္းက ဘာမဆို ေျပာရင္ အ
ေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ခိုင္လံုေအာင္ မင္းေျပာတတ္တယ္ေနာ္။

အခုလည္း...ငါ႔ကို ခ်စ္ေသးရဲ႕လား လို႔ ျပန္ေမးလိုက္ခ်င္တယ္။
အၿမဲတမ္း အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ခိုင္လံုေအာင္ ေျပာတတ္တဲ႔ မင္းရဲ႕
ဆင္ေျခေတြ တစ္ခါေလာက္ေတာ႔ ျပန္ၾကားခ်င္လိုက္တာ.............

ယံုခ်င္ယံု မယံုခ်င္ေန...မင္းရဲ႕ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ၿပံဳးလိုက္တဲ႔ အၿပံဳးဟာ
ငါၾကည္႔ၾကည္႔လိုက္တိုင္း ေလာကႀကီးကို တကယ္ ၿငိမ္းခ်မး္ေစတာပဲ...ကြာ။

ငါ႔ရဲ႕ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွာ ေဆးေရာင္ေတြ လြင္႔ျပယ္ေနတဲ႔ မင္းရဲ႕ဓာတ္ပံုေဟာင္း
ေလးက အတိတ္ကို ေလွာင္ေျပာင္ေန သလိုပါပဲ...........

မင္းအတြက္ ငါေရးတဲ႔ ကဗ်ာရဲ႕ ေအာက္မွာ မင္းေရးထိုးထားတဲ႔ မင္းရဲ႕
နာမည္လွလွေလး............

အဲဒီ စာအုပ္ေလးထဲမွာပဲ...မင္းထည္႔ထားတဲ႔ အနက္ေရာင္ႏွင္းဆီ ေသးေသး
ေလးရယ္......ဆယ္တန္းတုန္းက ဟာေနတဲ႔ ငါ႔ရဲ႕မွတ္စုေတြ ထဲမွာ မင္းကူးေပးတဲ႔
မင္းရဲ႕လက္ေရး လွလွေလးေတြ.........

မၾကည္႔ပါနဲ႔လို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္တားတဲ႔ ၾကားက မၾကည္႔ခိုင္းရင္ ငါစိတ္ေကာက္မယ္ေနာ္
ဆိုၿပီး ငါၾကည္႔ခိုင္းတဲ႔ ဒိုင္ရာရီ ထဲမွာ မင္းခ်မွတ္တားျမစ္ထားတဲ႔ အမိန္႔ေတာ္ စည္းကမ္း
ခ်က္ေတြ......

ငါ႔ရဲ႕ေခါင္းရင္းမွာ တန္းစီေနတဲ႔ မင္းရဲ႕ ခရစၥမတ္လက္ေဆာင္ေလးေတြ.....

ဒါေတြ အားလံုးဟာ ပံုျပင္ေတာ႔ မဟုတ္ေလာက္ဘူးေနာ္.......

ဒါေပမယ္႔...တခါခါ ဒါေတြဟာ ပံုျပင္ေတြပဲလား...
အိပ္မက္ေတြလားလို႔ ငါ႔ကိုငါ ေမးေနမိတယ္။

မင္းကို စိတ္နာေပမယ္႔ ဒီေန႔မနက္ေစာေစာ မင္းရဲ႕စာေလးဖတ္လိုက္ေတာ႔.....
မင္းကို သတိရလိုက္တယ္ကြာ။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ....ဒီျပန္စာကို ငါခ်က္ခ်င္းေရးလိုက္တယ္။

ဒီစာကို ဖတ္ျဖစ္တယ္ ဆိုရင္.....အတိတ္က ဇာတ္လမ္းေတြဟာ

၀တၱဳတစ္အုပ္(သို႔မဟုတ္)ပံုျပင္တစ္ခု(သို႔မဟုတ္)ကဗ်ာ ေလးတစ္ပုဒ္

လိုပဲ သေဘာ ထားၿပီး ဖတ္လိုက္ပါ......။ ။

ဇက္ပီလင္းတန္း

ေနာ္ေဝေရနံဆီ ႏွင္႔ျမန္မာေက်ာက္စိမ္းတုန္းႀကီး

ေနာ္ေဝ ေရနံထုတ္လုပ္ပံု ဂူဂယ္မွ

အစကတည္းက စာေရးည႔ံတဲ႔ စာေရးဆရာ...ဟီး..ေက်ာင္းထြက္ၿပီး စာအုပ္နဲ႔ေဝးတာ(၁၃)ႏွစ္ရွိလာေတာ႔ စာလံုးေပါင္းေတြ ေသခ်ာေပါက္မွားမွာပဲ။ျပင္ဖတ္ေပးၾကပါလို႔ ဦးစြာ ပထမ ေတာင္းပန္ပါတယ္။

ေနာ္ေဝနိုင္ငံသည္ ၁၉၇၁ ေလာက္က ပင္လယ္ထဲ ေရနံေတြ အေျမာက္အမ်ားေတြ႔တာ နဲ႔ ကမၻာမွာ ခ်မ္းသာတဲ႔ နိုင္ငံတစ္ခု ျဖစ္လာတယ္။ ၇၁ မတိုင္ခင္မွာ ေနာ္ေဝနိုင္ငံလည္း ဆင္းရဲၿပီး လူေပါင္းမ်ားစြာ အေမရိကန္ ကိုေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ၾကသည္။ဟိုတစ္ေန႔က ေနာ္ေဝ ေရနံဆီ အေၾကာင္း သင္ပါသည္။ေရနံ ျဖစ္ေပၚလာ ပံုကေတာ႔ အားလံုးသိမယ္ထင္တယ္။ေရနံသည္ သဘာဝျဖစ္တာမဟုတ္ဘူး။သဘာဝက ဖန္တီးတာပါ။အၾကမ္းျဖင္း ေျပာမယ္ဆိုရင္ ဟိုေရွးေရွးတုန္း ေသေၾကးပ်က္စီးၾကတဲ႔ အေကာင္၊အပင္ေတြကထြက္လာတဲ႔ အညစ္အေၾကးေတြ မိုးေရ ေၾကာင႔္ ပင္လယ္ဆီေရာက္သြားတယ္။ေအာက္ေျခ စုစည္းရာကေန အေပၚမွာ မ်ားစြာေသာေျမသားေတြက ဖိ၊ၾကာလာေတာ႔ ေရနံေပါ႔ဗ်ာ။

ဒါက်ေနာ္ ေထာက္ခံပါတယ္။ျမန္မာ ျပည္မွာလည္း ေျမနိပ္ပိုင္းမွာ ေရနံထြက္လို႔ပါ။ေနာ္ေဝလူေတြကေတာ႔ တစ္ေန႔ ေရနံ ကုန္လာမယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာသိၾကတယ္။(ေရနံကုန္ရင္ ေရနံမကုန္နိုင္ေအာင္လုပ္တံ႔နည္းသူတို႔သိၾကတယ္)။

ပံု..http://tunyadanaseinn.com/news/all-postsမွ

ျမန္မာနိုင္ငံမွာ တြင္းထြက္မ်ားရွိသည္႔အနက္ ေက်ာက္စိမ္းတုန္းႀကီးေရြးရတာ ေက်ာက္စိမ္းေတြနဲ႔ရင္ႏွီးလို႔ပါ။ဒီမွာ နည္းနည္း ရွည္လိုက္ဦးမယ္။က်ေနာ္၄တန္းကေန ဆယ္ တန္းအထိ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္တိုင္း ကခ်င္ျပည္ ကိုေရာက္ေနလို႔ပါ။ေက်ာက္သြားတူးတာ မဟုတ္။အစ္ကိုဆီ ေငြသြားေတာင္းရင္း ရြာမွာေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ရန္ျဖစ္လို႔ သြားပုန္းတာပါ..ဟိ..

ျမန္မာျပည္မွာလည္းတြင္းထြက္ ပစၥည္းေၾကာင္႔ ဝင္ေငြအေမ်ာက္အမ်ားရ ရွိပါသည္။

ပံု..http://www.lankamsma.org/2010/01/blog-post_19.html မွ

က်ေနာ္ ဆရာမကိုေမးမိပါတယ္။ေနာ္ေဝနိုင္ငံက ေရနံေၾကာင္႔ခ်မ္းသာတယ္။ေရနံကရလာ တဲ႔ေငြကို ဘယ္လို အသံုးျပဳၾကသလဲ။ဆရာမကေျပာတယ္။ေရနံက ရလာတဲ႔ဝင္ေငြရဲ႕3% ကသာ နိုင္ငံအတြင္းလိုအပ္တဲ႔ ေနရာမွာ သံုးၾကတယ္။က်န္တဲ႔ေငြနဲ႔ေတာ႔ နိုင္ငံျခားမွာ စက္ရံု(သို႔)ေျမေနရာ၊ဟိုတယ္ စသျဖင္႔ေပါ႔ ဝင္ေငြရနိုင္တဲ႔ ေနရာ မ်ိဳးမွာသာ သံုးၾကတယ္တဲ႔။ဥပမာ။ ။နိုင္ငံျခားမွာ ဟိုတယ္ တစ္လံုးဝယ္မယ္။အဲဒီဟိုတယ္မွာ ဝင္ေငြ မေကာင္းရင္ ေတာ႔ ျပန္ေရာင္းလိုက္ေပါ႔။အျမတ္မရရင္ေတာင္ အနည္းဆံုး အရင္းေပါ႔။ဒီနည္းက ေရနံကုန္ ရင္ေတာင္ ေရနံ မကုန္တဲ႔ နည္းပဲ။

ဒါနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ေက်ာက္စိမ္းတုန္းႀကီးေတြ ေျပးသတိရတယ္။ဟုတ္တယ္ ေက်ာက္ေတြလည္း တစ္ေန႔ေတာ႔ ကုန္လာမွာပဲ။ ဒါဆိုရင္ ျမန္မာ ျပည္က ဘာနဲ႔ ခ်မ္းသာေတာ႔မလဲ။ကုမၼဏီေတြ ဘာေတြ ညာေတြ ဆိုတာ လူတစ္ဦးတစ္ ေယာက္ကိုသာ ခ်မ္းသာေစတယ္။ေနာ္ေဝမွာ ထြက္တဲ႔ေရနံေတြ ကေတာ႔ ေနာ္ေဝ သား အားလံုးကပိုင္တယ္။ဒါဆိုရင္ ျမန္မာ ျပည္မွာထြက္တဲ႔ တြင္းထြက္ေတြေရာ ေလာပန္းေတြ ဟိုေခ်ာက္မွာ ငတ္ျပတ္ေနတဲ႔ ျမန္မာနိုင္ သားေတြ အားလံုး ပိုင္ဆိုင္သင္႔တယ္။

ဒီရနာေတြကုန္ရင္ ျမန္မာနိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္ ဘယ္လိုျဖစ္မယ္ ဆိုၿပီး က်ေနာ္ရဲ႕ အေတြးသက္သက္ပါ။က်ေနာ္ေတာင္ဒီလိုေတြးတယ္ ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္က တာဝန္ရွိသူေတြကို နည္းနည္းေလး စဥ္းစားေစခ်င္ သည္။

ဇက္ပီ လင္းတန္း